[ و در صفت دنیا فرمود : ] مى‏فریبد و زیان مى‏رساند و مى‏گذرد . خدا دنیا را پاداشى نپسندید براى دوستانش و نه کیفرى براى دشمنانش . مردم دنیا چون کاروانند ، تا بار فکنند کاروانسالارشان بانگ بر آنان زند تا بار بندند و برانند . [نهج البلاغه]
 
یادداشت ثابت - چهارشنبه 91 شهریور 2 , ساعت 1:59 عصر

این جـــا برای از تو نوشتن هـوا کم اسـت
دنیـــــا برای از تو نوشتـــــن مرا کم است


اکسیر من نه این که مرا شعر تازه نیست
من از تو می نویسم این کیمیا کم اسـت

 
سرشارم از خیال ولی این کفاف نیســت
در شعر من حقیقت یک ماجرا کم اســت


تا این غزل شــبیه غزل های من شـــــود
چیزی شبیه عطــــر حضور شما کم است


گاهــی تو را کنــار خود احساس می کنم
اما چقدر دل خوشی خواب ها کـــم است


خون هر ان غزل که نگفتــم به پای توست
ایا هنوز امدنـــــــــــــــــــت را بها کم است